فرش سه بعدی سرخابی

شب با عشق به هنر و ادامه دادنها تموم میشه و روز در نور حقیقت متوجه کمبود و در جای درست نبودن کاش همیشه شب بود تا حداقل توی تاریکی نمی‌فهمیدم چی ندارم ، چی کمه و چی میخام شبو دوست دارم چون حس پایان تمام دردها را در طول روز بهم میده و منو با آغوش آرومش به فردای دوباره امیدوار میکنه ولی آه از وقتی که دوباره برای یک زندگی تکراری که به ظاهر پر از هدف بود باید بی‌هدف بیدار بشم تا برای یه لقمه نون و کمی آزادی که حقمه بنجنگم این جنگ فقط با قسمتها نیست گاهی این جنگ با خودمه که شاید جایی میشد ولی تو نتونستی و همین شعار لعنتی باعث میشه من دوباره زخم خورده تنم را به دست شب پر مرحم بدم. متن نوشته دوست عزیزم شاعر و نویسنده @nazitanftartist